Bijna iedereen die hier binnenkomt zegt het. Soms voor de grap, vaker niet. En dan blijkt het achteraf reuze mee te vallen. Dit is waarom.
Het ligt zelden aan je gezicht
Als je zegt dat je niet fotogeniek bent, bedoel je meestal: ik heb foto’s van mezelf gezien waar ik van schrok. Dat is iets anders.
Die foto’s zijn vaak gemaakt op momenten dat je er niet klaar voor was, van te dichtbij, van onderaf, of met licht dat toevallig ongunstig viel. Bij een portret is niets van dat alles toevallig.
Wat er echt gebeurt
Je kent je eigen gezicht andersom
In de spiegel zie je jezelf gespiegeld, en dat is het gezicht waar je aan gewend bent. Op een foto zie je jezelf zoals iedereen je ziet, en dat voelt raar. Niet lelijk, gewoon onbekend. Iedereen heeft dat.
Een telefoon vervormt
Een selfie op armlengte maakt je neus groter en duwt je oren naar achteren. Een portretlens op anderhalve meter doet het omgekeerde. Datzelfde gezicht, twee heel verschillende foto’s.
Licht van boven is niet je vriend
Een plafondlamp of de zon om twaalf uur geeft schaduw in je oogkassen en onder je neus. Dat leest als moe. Studiolicht komt van opzij en iets van boven, en dat doet precies het tegenovergestelde.
En dan de spanning
Dit is de grootste. Als je gespannen bent, span je je kaak en je schouders aan, en dat zie je. Niet als spanning, maar als een gezicht dat er een beetje naast zit.
Wat ik eraan doe
- Ik wijs je aan hoe je staat. Je hoeft niet zelf te bedenken hoe je gaat staan of kijken. Schouder iets naar voren, kin een centimeter naar mij toe, en nu even niets doen
- De eerste foto’s zijn oefening. Die zijn nooit de beste, dat weten we allebei, en dat scheelt druk
- We nemen de tijd. Even zitten, even drinken, even praten over iets anders. Daar wordt een gezicht rustiger van
- Ik laat tussendoor niets zien. Meekijken op het schermpje maakt bijna iedereen strakker in plaats van losser
De truc die bijna altijd werkt
Adem uit voordat ik afdruk. Klinkt onnozel, maar op de uitademing zakken je schouders en ontspant je kaak. Dat is het verschil tussen een foto waarop je poseert en een foto waarop je gewoon bent.
Ook als je klein bent
Kinderen die niet willen zijn geen probleem. Vaak zijn de foto’s waar niet geposeerd wordt juist de leukste. Ik heb geduld, en als het echt niet lukt plannen we opnieuw. Dat kost je niets extra.
Veelgestelde vragen
Waarom sta ik niet leuk op de foto?
Meestal niet vanwege je gezicht, maar vanwege afstand, licht en spanning. Een telefoon op armlengte vervormt, licht van boven geeft schaduw onder je ogen, en een gespannen kaak zie je terug op de foto.
Waarom vind ik mezelf raar op foto’s?
Omdat je jezelf in de spiegel gespiegeld ziet. Op een foto zie je jezelf zoals anderen je zien, en dat voelt onbekend. Vrijwel iedereen heeft dat.
Wat kan ik zelf doen om ontspannen op de foto te staan?
Adem uit vlak voordat de foto wordt gemaakt. Op de uitademing zakken je schouders en ontspant je kaak. Verder help ik je tijdens de shoot met houding en blik.
Wat als mijn kind niet meewerkt?
Dat gebeurt en dat is niet erg. Vaak zijn juist de foto’s waar niet geposeerd wordt de leukste. Lukt het echt niet, dan plannen we opnieuw zonder extra kosten.
Moet ik weten hoe ik moet poseren?
Nee. Ik help je tijdens de shoot met je schouders, je kin en je blik.
Kom het gewoon proberen
Je hoeft niet te weten hoe je moet staan of kijken, dat zeg ik wel. Reken op ongeveer een uur in mijn studio in Culemborg, en je betaalt pas als je je foto’s hebt uitgekozen.